Zomerse dorpsfeesten in het Massif des Bauges: ervaringen

De Inter-Bauges

Een duik
in het avontuur
van de Inter-Bauges

In juli 2024 had ik het geluk om de speldag van de Inter-Bauges bij te wonen om een reportage te maken voor Chambéry Montagnes. De dag, georganiseerd door Bauges tes Fêtes, heeft toen een indruk op me gemaakt die veel verder ging dan ik me had kunnen voorstellen.

Ik kende niemand. Ik was nog maar net aangekomen in Le Châtelard en had nog maar net een praatje gemaakt met een paar mensen, toen ik al werd opgenomen als lid van een sporteam, namelijk dat van de gemeente Saint-François-de-Sales. En zo ging ik op pad om de zes proeven van binnenuit mee te maken, in vrolijk gezelschap. Het begin van een prachtig avontuur!

De hele middag zouden 14 teams, elk afkomstig uit een dorp in het hart van de Bauges, het tegen elkaar opnemen in een zeer hartelijke, kameraadschappelijke sfeer.

Op het programma stonden zes proeven:

spijkerslaan, als estafette,
De brancardrace,
De race met reuzeski’s in teams van vijf,
de kruiwagenrace,
Het rollen van ronde laarzen,
Het touwtrekken.

Alles wat nodig is voor een feestelijke en vrolijke wedstrijd, met een duidelijk agrarisch tintje. Ik laat het aan uw verbeelding over: het gelach, de hartelijkheid en de gezelligheid…

Een medaille,
concerten en
herinneringen voor altijd

Nu de wedstrijden achter de rug zijn, gaat de dag verder met de uitreiking van de trofee aan het winnende team: het team van Saint-François-de-Sales (dat de trofee volgend jaar weer op het spel zal zetten), het team dat mij zo hartelijk had ontvangen en dat ik de hele middag had mogen volgen!

We waren zo blij! Benoît, voorzitter van de vereniging Bauges tes Fêtes, reikt ons medailles uit. Ze waren allemaal gemaakt door zijn vader, Patrick. Houten medailles, mooi, ontroerend, authentiek… net als deze dag! Vandaag heeft deze medaille een plekje bij mij thuis gevonden. Ik geniet van de mooie energie die hij me geeft. Mooie herinneringen!

Tijdens het avondeten had ons groepje uit elkaar kunnen gaan, maar er hing zo’n fijne sfeer en we hadden al zo’n hechte band opgebouwd. We delen de traditionele matouille (tome des Bauges) en maken een WhatsApp-groep aan om onze herinneringen ‘voor altijd’ te delen 🙂 … Er volgen twee concerten op elkaar: we zingen mee met 2 Pixies en Red Ballon… Beloofd, volgend jaar zien we elkaar weer voor de 2e editie van de Inter-Bauges!

Dat extraatje

Ik was onder de indruk van het werk dat de vrijwilligers hebben verricht om dit evenement op te zetten. Naast de hele organisatie denk ik ook aan de banken, de brancards, de kruiwagens, de trofee en de medailles. Allemaal van hout… Allemaal het resultaat van het ontroerende werk van Patrick, de vader van Benoît. Ik kan me voorstellen hoeveel werk dit gekost heeft, en hoeveel avonden erin zijn gestoken om zo’n ontroerend resultaat te bereiken!

Enorm bedankt aan het team „Saint-François-de-Sales“! Het onverwachte maakt het leven zo mooi!

Om een weekend in Les Bauges te verlengen...

Alle wandelroutes

Ontmoetingen op de boerderij

Activiteiten in de vrije natuur

De houthakkerswedstrijd

Je geluk beproeven bij de
houtkapperswedstrijd

Het volgende weekend ging ik, vol enthousiasme, naar een ander dorpsfeest: de houthakkerswedstrijd in Les Aillons-Margériaz 1000 (Aillon-le-Jeune). Deze wedstrijd, georganiseerd door Aillons-Margériaz Événements, viert de traditionele vaardigheden van het houtbewerken en trekt elk jaar talrijke liefhebbers aan.

Geheel in dezelfde geest van gastvrijheid en gezelligheid begint de 34e editie van de wedstrijd met een proef die openstaat voor het publiek: een wedstrijd met de passe-partout. De passe-partout is een lange zaag met twee handgrepen, één aan elk uiteinde. Deze proef wordt dus in duo’s gespeeld. Je moet behendigheid en snelheid tonen om een houtblok met een diameter van 18 cm door te zagen! Eerst strijden de kinderen tegen elkaar, daarna vormen gemengde duo’s van mannen en vrouwen zich.

Natuurlijk wagen mijn vriendin Randa en ik ook een poging! Zodra we de juiste coördinatie en het juiste ritme te pakken hebben, gaan we efficiënt te werk. Maar wat een uitdaging voor de armen! Je kunt je het werk van de houthakkers van weleer voorstellen, vóór de komst van de kettingzagen… We moedigen elkaar aan, we lachen maar blijven geconcentreerd en op elkaar afgestemd (ja, dat kan!) … Soms lopen we vast… „Trek! Trek toch!” … Met één knie op de grond bedenk ik dat we er vast heel grappig uitzien, wij twee stadsmeisjes!

We eindigen als tweede in de wedstrijd, terwijl we nog nooit eerder een passe-partout hadden aangeraakt! Oké, tweede van twee vrouwenteams… Akkoord! Maar toch tweede! Dat is wat we moeten onthouden!

We waren erg ontroerd door de cadeautjes die we kregen… Dat hadden we helemaal niet verwacht! Stel je twee kleine meisjes voor die cadeautjes ontdekken!

Geniet van de kracht
en het houtfeest

Vervolgens namen teams van professionele houthakkers, zowel mannen als vrouwen, het tegen elkaar op. Wat een kracht! Wat een precisie, wat een behendigheid! De proeven bestaan uit het met een bijl zagen van houtblokken, op de aangegeven markeringen, langs de stam, eerst horizontaal en vervolgens verticaal (voor de grote finale). Je moet behendig, snel en in goede fysieke conditie zijn. Deze wedstrijd laat de geschiedenis van het houthakken herleven, zoals dat ging vóór de komst van de kettingzagen. Ik was onder de indruk van de fysieke kracht van deze houthakkers, vooral van de vrouwen. Ik zie ze nog voor me hoe ze alles geven om die houtblokken omver te krijgen… Blokken met een steeds grotere diameter, tot wel 30 cm. Ik schommel dan tussen bewondering voor de precisie van hun bewegingen en de angst dat ze zich zouden verwonden… Toch lijkt alles zo vloeiend, hun bewegingen lijken wel op een dans. De hele dag stond in het teken van hout: houtkap, houtsnijwerk, houten speelgoed en houten voorwerpen op de ambachtsmarkt. Natuurlijk waren er ook andere ontwerpers en ambachtslieden, en er was eten te krijgen, met name de beroemde matafans, dat rijke en zoete traditionele gerecht uit de Savoie dat ‘de honger stillt’!

Dat extraatje

Ik heb opnieuw bewondering voor het werk van de vrijwilligers. Er is natuurlijk de grote dag zelf, maar ook al het voorbereidende werk. Stel je die gigantische houtblokken (20 m lang) eens voor die in het bos van Morbié moesten worden gevonden: 11 bomen vinden die identiek zijn qua hoogte, diameter en houtkwaliteit, zodat alle houthakkers tijdens de wedstrijd gelijke kansen hebben. Ik stel me het transport voor en vervolgens het werk om alles op de wedstrijdlocatie op te stellen. Uiteraard wordt al dit hout daarna door de gemeente gebruikt (en bovendien, wat een geluk, is alles al gekapt)!